Kościół pw. św. Wojciecha i św. Marcina w Lewiczynie wraz z dzwonnicą

26 listopada 2015 08:54
/img/iconp_mst.png

Dane kontaktowe:
Tel: (48) 661 17 60
Strona www: http://sanktuarium-lewiczyn.pl/
Adres e-mail: sanktuarium.lewiczyn@gmail.com

Dane adresowe:
Lewiczyn 1, 05-622 Belsk Duży
N 20.86188 E 51.80223

Pierwszy kościół został wzniesiony na wzgórzu, które w XIII wieku, według legendy, wojsko księcia mazowieckiego usypało czapkami w podzięce Bogu za odniesione zwycięstwo nad wrogiem. Wielką odwagę i wyczyn wojska nazwano „lwim czynem”, od czego wzięła się nazwa osady. Początki Lewiczyna, wioski leżącej na południowo-wschodnim Mazowszu, sięgają czasów „przedmieszkowych”. Przebiegał tu m.in. najważniejszy szlak handlowy z południa na północ Europy, zwany bursztynowym. Wzmianka źródłowa o parafii w Lewiczynie pochodzi z 1310 r. Pierwsza drewniana świątynia pobudowana na legendarnym wzgórzu przetrwała trzy wieki.

Nową świątynię wzniesiono w 1608 roku z czerwonego modrzewia. Kościół lewiczyński to konstrukcja całkowicie drewniana, zrębowa, z bali ciosowych, zbudowana na planie prostokąta. Z początku posiadała dwie wieże, jednak w czasie silnej wichury w XVIII wieku obie runęły, niszcząc tym samym dach kościoła. W trakcie naprawy odtworzona została już tylko jedna.

W parku przy kościele, wokół malowniczego stawu znajduje się Droga Różańcowa. Wokół roztaczają się sady jabłoni, które tworzą niezwykły krajobraz. Od frontu kościoła stoi ciekawy ołtarz, a wnętrze jest bardzo jasne i przestrzenne. Świątynia w Lewiczynie jest, jak przystało na dawne drewniane kościoły w Polsce, prosta i dość skromna.

Najcenniejszym i najstarszym skarbem kościoła jest Cudowny Obraz Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych, Pani Ziemi Grójeckiej, sprowadzony do Lewiczyna przez rodzinę Oborskich w 1604 r. Ustne przekazy ludowe autorstwo obrazu przypisują św. Łukaszowi Ewangeliście. Obraz został namalowany na cyprysowych deskach o wymiarach 85,5 x 118 cm. Przedstawia Najświętszą Maryję Pannę z Dzieciątkiem na ręku. Cudowny Obraz jest przyozdobiony sukienką wykonaną w XVII w. ze srebrnej blachy oraz papieskimi koronami z czasów współczesnych. Od początku cieszył się wielką czcią i kultem wiernych, a liczne cuda i wota składane w podzięce za otrzymane łaski przyczyniły się do szerokiego rozgłosu. W 1678 r. i 1679 r. na polecenie biskupa poznańskiego przybyły do Lewiczyna komisje teologów, które miały stwierdzić, czy niezwykłe zdarzenia były cudami. W 1684 r. do Lewiczyna na czele już trzeciej komisji przyjechał sam biskup poznański Stefan Wierzbowski i podpisał pergaminowy dokument, którym zatwierdził kult Cudownego Obrazu Matki Bożej.

Ołtarz główny z 1750 r. został ufundowany przez ks. Antoniego Wilskiego, kanonika żmudzkiego i proboszcza lewiczyńskiego. Ołtarze boczne pochodzą z 1742 r., ambona z 1753 r. Uwagę zwracają barokowa monstrancja z XVIII w., dwa XVII-wieczne feretrony, obrazy Przemienienia Pańskiego, Niepokalanego Poczęcia NMP, św. Antoniego i św. Marcina. Najnowszy obraz przedstawiający św. Wojciecha to malowidło pędzla Jana Molgi z Warszawy, ufundowane przez parafian i księdza proboszcza w 1995 r. Wśród darów znajduje się patera do konsekracji komunikantów, której używał Ojciec Święty do Mszy Świętej po powrocie do Rzymu z trzeciej pielgrzymki do Ojczyzny.

Dodatkowe informacje:

Msze święte:

W niedzielę: godz. 9.00, 11.30, 17.00, (od października do Wielkanocy o godz. 16.00).

W dni powszednie:

- w maju i czerwcu: godz. 17.30 i 18.00,

- w okresie letnim:

poniedziałek-wtorek: godz. 7.30 i 8.00,

środa-sobota: godz. 17.30 i 18.00,

- w październiku: godz. 16.30 i 17.00,

- od listopada do Wielkanocy:

poniedziałek-wtorek: godz. 7.30 i 8.00,

środa-sobota: godz. 16.00 i 16.30,

Kancelaria czynna jest:  

poniedziałek-wtorek: godz. 8.30- 9.30,

środa-sobota:

godz. 18.30-19.30   (od 1 IV do 31 X),

godz. 16.30-17.30   (od 1 XI do 31 III),

w niedziele i święta Kancelaria nieczynna.

W okolicy kościoła znajduje się kompleks budynków. Mieści się tutaj Dom Pielgrzyma i kancelaria parafialna. Sanktuarium w Lewiczynie jest dostępne zarówno dla grup, jak i osób indywidualnych. Odbywają się tutaj rekolekcje, dni skupienia, można również przyjechać na zimowy bądź letni wypoczynek. Dom rekolekcyjny to murowano-drewniany, jednopiętrowy budynek. Mieści się w nim część mieszkalna, zaplecze kuchenne z obszerną jadalnią, sala konferencyjna na 100 osób (z systemem nagłaśniającym i rzutnikiem multimedialnym) oraz kaplica. Na terenie obiektu znajduje się zadaszona wiata na 120 osób wyposażona w stoliki. Do dyspozycji gości jest również siłownia, boisko do gry w siatkówkę oraz stół do gry w tenisa stołowego.